Het huis van Tino Renkema aan de Oranje Nassaustraat staat er al bijna 120 jaar. Zoals zoveel huizen in de Oranjewijk heeft het huis glas-in-loodramen en ouderwetse kozijnen, suitedeuren en een trapleuning met houtsnijwerk.
Niet alleen daaraan kun je zien dat het huis al een hele geschiedenis heeft. Aan de vloer in de voor- en eetkamer was het ook te merken. “De vloer verzakte al toen we hier in 2005 kwamen wonen”, vertelt Tino. “We zijn de vloer eerst gaan stutten. Met keggen konden we de verzakking steeds weer tegengaan. Maar het houdt natuurlijk wel een keer op.”
Er zat uiteindelijk maar één ding op, de vloer moest eruit. Tino besloot er schuimbeton te laten storten en meteen vloerverwarming te laten aanleggen. In april vorig jaar was het zo ver. “Ik had via-via een aannemer gevonden met wie ik goede afspraken kon maken. Hij ging slagvaardig te werk. Op dag 1 haalde hij de vloer eruit, op dag 2 legde hij de kabels om, die in de kruipruimte liepen.”
Zes weken
In de week daarna werd het schuimbeton gestort. Tino: “En dan moet je een paar dagen wachten tot de vloer weer beloopbaar is. Gelukkig kon ik die dagen gewoon hier blijven wonen.” Hij wijst om zich heen. De keuken annex serre zijn bereikbaar via de gang, zonder dat je door de kamers moet. “Als dat niet kan, zul je ergens anders onderdak moeten vinden. Een vriendin van mij heeft dat ook gedaan.”
Behalve dat je de eerste dagen niet op het beton kunt lopen, wordt het er ook enorm vochtig van in de kamer. “Er komt een chemisch proces op gang waardoor het heel klam aanvoelt”, legt Tino uit. De aannemer versnelde het droogproces door er grote blazers op te zetten. Na zes weken was het schuimbeton helemaal uitgehard, en kwam er weer een houten vloer op. “Er waren wel andere mogelijkheden waardoor de vloerverwarming beter warmte zou afgeven, maar ik vond een houten vloer toch mooier.” Een neveneffect was ook dat de radiatoren de deur uit konden. Erachter zaten mooie houten panelen die nu weer goed zichtbaar zijn.
Hoeveel de nieuwe vloer gaat besparen aan stookkosten, durft Tino nog niet te zeggen. “De winter moet nog komen. En bovendien stook ik op hout in de voorkamer, en gebruik ik ook wel een elektrische kachel die de warmte de kamer in blaast. Dat is heel comfortabel.” Omdat de kamer uit drie delen bestaat die met deuren zijn af te sluiten, hoeft dus nooit een grote ruimte in zijn geheel te worden verwarmd. Op het dak liggen tien zonnepanelen. “Zolang de saldering blijft, kan het allemaal makkelijk uit. Die gaat straks wel verdwijnen, maar dat zien we dan wel weer.”
